ABD Hava Kuvvetleri, otonom kanat dronundan ilk kez canlı AMRAAM füzesi attı

Anduril’in YFQ-44A Fury muharip dronu, bir ABD ‘işbirlikçi muharebe uçağı’ (CCA) için ilk kez canlı AIM-120 AMRAAM havadan havaya füzesi fırlattı.

Temsili görsel: Otonom muharebe uçağı (CCA) konsepti (temsili görsel)

Test 10 Temmuz 2026’da Kaliforniya’daki Mojave Çölü üzerinde yapıldı ve 15 Temmuz’da hem ABD Hava Kuvvetleri hem de Anduril tarafından doğrulandı. YFQ-44A, Edwards Hava Üssü’nden havalandı; Anduril’in Lattice yazılımı bir hedef izini aldı, operatör aracı hedefe yöneltti ve YFQ-44A talimatla bir AIM-120 fırlattı.

Simüle hedefe karşı yapılan uçtan uca, görüş hattı ötesi vuruş, herhangi bir ABD CCA tipi drone için bir ilk. Silah bırakma kararı her zaman insan operatörde kalıyor; drone, pilotun tanımladığı parametreler içinde vuruş dizisini otonom yürütebiliyor ancak komuta-kontrol insanda.

Test nasıl işledi?

YFQ-44A kalkışın ardından Lattice yazılımı bir hedef izini işledi; insan operatör aracı hedefe angaje olmakla görevlendirdi ve drone talimatla AIM-120’yi ateşledi. ABD Hava Kuvvetleri, silah bırakma kararının münhasıran insan operatörde kaldığını ve komuta-kontrolün her an insanda olduğunu vurguladı.

Bu atış, programın yıl başında taşınan (atış yapmayan) inert konfigürasyondan canlı silah bırakmaya geçtiğini gösteriyor; yani CCA konsepti olgunlaşma aşamasına giriyor.

CCA konsepti neden önemli?

İşbirlikçi muharebe uçakları, pilotlu savaş uçaklarının yanında uçan, görece ucuz ve sayıca çok olabilen insansız ‘kanat’ unsurları olarak tasarlanıyor. Amaç, pilotlu uçağın algılama ve ateş gücünü artırırken riski ve maliyeti dağıtmak.

Canlı AMRAAM atışı, bu dronların yalnızca sensör taşıyıcı değil, hava-hava angajmanının aktif bir unsuru olabileceğini kanıtlıyor. Bu, gelecekteki hava harbinin insan-makine ekip yapısına doğru evrildiğinin somut bir işareti.

Bölgesel ve stratejik anlam

CCA programı, ABD’nin hava üstünlüğünü sayısal derinlikle sürdürme stratejisinin merkezinde. Pahalı ve az sayıda beşinci/altıncı nesil uçağın yanına, kaybı göze alınabilir çok sayıda insansız kanat eklemek, hem caydırıcılığı hem de dayanıklılığı artırıyor.

Türkiye dahil kendi muharip İHA (ör. insansız savaş uçağı) programlarını yürüten ülkeler için de bu test bir kilometre taşı: insansız platformların havadan havaya füze taşıyıp angaje edebilmesi, muharip İHA doktrininin sınırlarını genişletiyor.