ABD’li Seasats ve Neros, Quickfish İnsansız Teknesini Archer Kamikaze Dronlarıyla Test Etti: 227 kg Kapasiteyle Tekrar Kullanılabilir Saldırı

ABD’li şirketler Seasats ve Neros, 10 Kasım’da duyurdukları entegrasyonu Army Recognition’a aktardı: Seasats’in ürettiği Quickfish insansız yüzey aracı (USV), Neros’un Archer ailesi FPV (ilk şahıs görüşü) saldırı dronlarını taşıyıp denizde fırlatacak şekilde test edildi. Quickfish; 5,8 metre uzunluğunda, 1,7 metre genişliğinde, 1.800 kilogram deplasmanlı, hibrit tahrikli (seyirde yanmalı su jeti, düşük hızda elektrik motoru) bir araç. Azami hızı 40 knot, 22 knot seyir hızında 400 deniz milinin üzerinde menzile, uzatılmış konfigürasyonda ise 550 deniz milini aşan menzile sahip; dört haftaya (672 saat) varan bir sahada kalış süresi sunuyor. Teknenin 2,4 metreküplük bölmesi, altı adet FPV dronu dahil olmak üzere 227 kilograma kadar yük taşıyabiliyor.
Archer ailesinin saldırı versiyonu “Archer 10-inch Strike”, yüksüz 3,5 kilogram ağırlığında olup 3,18 kilograma kadar patlayıcı yük taşıyabiliyor; yüksüz hızı 129 km/sa, yüklü hızı 116 km/sa. Menzili yüksüz 36 kilometreden yüklü durumda 13 kilometreye, uçuş süresi ise 48 dakikadan 13 dakikaya düşüyor. GPS’siz ortamlarda konum sabitleme ve iletişim kesildiğinde saldırıyı sürdürebilen uçuş bitirme yeteneğine sahip “Archer AI” versiyonu ise 2,72 kilogram ağırlığında ve benzer menzil/süre değerlerine sahip. Her iki model de Terminus adlı kişi karşıtı veya zırh karşıtı muharebe başlıklarını taşıyabiliyor; üreticiye göre silahsız bir dronun birim fiyatı 2.000 dolar, silahlandırılmış sistemin fiyatı ise 5.000 dolar civarında.
Sistemin öne çıkan özelliği, tek kullanımlık “kamikaze” insansız teknelerden farklı olarak tekrar kullanılabilir olması: Quickfish, saldırı sonrası üsse dönüp yeniden cephane alabiliyor ve tekrarlanan görevler yürütebiliyor. Seasats’in daha küçük kardeş aracı Lightfish ile birlikte katmanlı bir mimari de öngörülüyor; 138 kilogramlık, güneş-elektrik ve metanol yakıt hücresiyle çalışan, 8 bin deniz milini aşan menzile ve altı aya varan sahada kalış süresine sahip Lightfish bir hedefi tespit edip Quickfish’e aktarabiliyor, Quickfish de kendi sensörleriyle hedefi teyit ederek gerektiğinde drone fırlatabiliyor.
Army Recognition’ın aktardığına göre bu yaklaşım, Ukrayna’nın Sea Baby, Magura ve Barracuda gibi FPV taşıyan insansız teknelerinden ve Rusya’nın Skorlupa sisteminden ilham alıyor; bir Sting interceptor teknesinin nisan ayında Shahed tipi bir drone’u düşürdüğü de bildiriliyor. Ancak yoğunlaşma riski de not düşülüyor: 19 Temmuz’da birden fazla drone taşıyan bir Barracuda teknesi Zaliznyi Port açıklarında imha edilmiş, mürettebatlar 30 dakika içinde üç Barracuda kaybettiklerini bildirmişti. ABD Deniz Piyadeleri ise görev dağılımında keşif ve hedef takibini saldırı operatöründen ayırıyor; 7. Deniz Piyadeleri Alayı, 18 Eylül’de Okinawa açıklarında bir Çok Görevli Keşif Aracı-B’den bir Archer fırlattı, 20 Ekim’de ise canlı atış testleri gerçekleştirdi.
Neros, Ağustos ayında 250 milyon dolarlık bir Seri C finansmanı turunu 2,5 milyar dolar şirket değerlemesiyle tamamladığını, 30 Eylül’de 14 binin üzerinde drone siparişi aldığını ve Project Millennium tesisinde 2028’e kadar yılda bir milyon drone üretim hedefine ulaşmayı planladığını açıkladı. Army Recognition, bu rakamların büyük bölümünün üretici beyanına dayandığını ve bağımsız olarak doğrulanmadığını belirtiyor.
Kaynaklar
- Jérôme Brahy, “US companies Seasats and Neros test Quickfish USV carrying Archer FPV drones for naval strikes”, Army Recognition, 17 Kasım 2026, 15.54 — https://www.armyrecognition.com/news/navy-news/2026/us-companies-seasats-and-neros-test-quickfish-usv-carrying-archer-fpv-drones-for-naval-strikes

