ABD Donanması, Leonardo DRS’nin DAIRCM Uçak Hayatta Kalma Sistemi İçin Sözleşme Verdi

ABD Deniz Hava Sistemleri Komutanlığı (NAVAIR), Leonardo DRS’ye AN/AAQ-45 Distributed Aperture Infrared Countermeasure (DAIRCM) sisteminin düşük oranlı ilk üretimi (LRIP) için üç yıllık, belirsiz teslimat/belirsiz miktar (IDIQ) türünde bir sözleşme verdi. Haber, 12 Kasım 2026’da Naval Today ve Militäraktuell tarafından aktarıldı.
Sözleşmenin kapsamı
- Müşteri: ABD Deniz Hava Sistemleri Komutanlığı (NAVAIR).
- Yüklenici: Leonardo DRS.
- Sözleşme türü: Üç yıllık IDIQ (belirsiz teslimat/belirsiz miktar), düşük oranlı ilk üretim aşaması.
- Kapsam: donanım üretimi, uçak entegrasyonu, sistem mühendisliği, proje yönetimi ve lojistik destek.
- Üretim yerleri: donanım üretimi Dallas (Teksas) ve San Diego (Kaliforniya); entegrasyon ve lojistik faaliyetleri Fort Walton Beach (Florida).
- Sözleşme tutarı haberlerde belirtilmedi.
DAIRCM, füze uyarı, yönlendirilmiş kızılötesi karşı tedbir, lazer uyarısı ve düşman ateşi tespitini tek bir modüler pakette birleştiren bir uçak hayatta kalma sistemi. Sistem, küçük ve orta boy uçaklar için geliştirildi ve ABD Donanması’na göre mürettebatı çatışma ortamında kızılötesi güdümlü füzelere ve diğer tehditlere karşı korumayı hedefliyor.
Hangi platformlarda kullanılıyor?
Haberlere göre DAIRCM, ABD Donanması’nın Sikorsky MH-60S çok amaçlı helikopterinde ve ABD Deniz Piyadeleri’nin Bell AH-1Z taarruz helikopterinde test edildi. ABD Hava Kuvvetleri de sistemi, “Joint Urgent Operational Need Statement” (Birleşik Acil Operasyonel İhtiyaç Bildirimi) kapsamında HH-60G Pave Hawk helikopterlerine entegre ederek operasyonel olarak kullanıma aldı.
Program arka planı
Sözleşme, programın Mühendislik ve İmalat Geliştirme (EMD) aşamasının tamamlanmasının ardından geldi; bu aşamada sisteme yetenek ve üretilebilirlik iyileştirmeleri eklendi. DAIRCM, AAR-47 füze uyarı sisteminin yerini alması planlanan bir dizi helikopterde kullanılacak. Leonardo DRS’nin kendi açıklamasına göre bu sözleşme, sistemin düşük oranlı seri üretime geçişini destekleyecek ve uçak hayatta kalma yeteneklerini genişletecek.
Neden önemli?
Helikopterler, düşük irtifada uçuş profilleri nedeniyle kızılötesi güdümlü taşınabilir hava savunma sistemlerine (MANPADS) ve diğer kızılötesi güdümlü tehditlere karşı özellikle hassas platformlar olarak kabul ediliyor. DAIRCM gibi dağıtık algılayıcılı, yönlendirilmiş karşı tedbir sistemleri, NATO ordularının helikopter filolarında artan bir öncelik hâline geldi. ABD Donanması’nın bu sözleşmesi, sistemin deneysel aşamadan düzenli, çok yıllı bir üretim programına geçişini işaret ediyor.
DIRCM pazarında rekabet
Yönlendirilmiş kızılötesi karşı tedbir (DIRCM) pazarında Leonardo DRS’nin DAIRCM’i tek oyuncu değil. Northrop Grumman’ın AN/AAQ-24 Nemesis ailesi, büyük gövdeli uçaklar ve bazı helikopter tipleri için benzer bir koruma görevi görüyor ve halihazırda çok sayıda NATO ülkesinin envanterinde yer alıyor. DAIRCM’in farkı, “dağıtık algılayıcı” (distributed aperture) mimarisi sayesinde küçük ve orta boy platformlara daha hafif ve entegrasyonu daha kolay bir paket sunması. Bu rekabet, ABD Donanması ve Deniz Piyadeleri’nin filo çapında hangi sistemi standartlaştıracağı sorusunu da gündemde tutuyor.
Sıkça sorulan sorular
Sözleşmenin parasal değeri nedir? Mevcut haber kaynaklarında bir tutar paylaşılmadı; NAVAIR ve Leonardo DRS bu bilgiyi açıklamadı.
DAIRCM, Türkiye’nin sistemleriyle nasıl kıyaslanır? Türkiye’de benzer bir rol, ASELSAN’ın geliştirdiği kızılötesi/lazer uyarı ve karşı tedbir sistemleri tarafından üstleniliyor; ancak iki ülkenin sistemleri farklı platform ve tehdit profillerine göre optimize edildiği için doğrudan bire bir kıyaslama şu an için mümkün değil.
Türkiye ve NATO için önemi
ABD Donanması’nın bu sözleşmesi, doğrudan bir Türk programı veya ihracatı olmasa da, Türk savunma sanayii açısından takip edilmeye değer bir gelişme: NATO müttefiklerinin helikopter hayatta kalma sistemlerinde hangi mimariyi (dağıtık algılayıcı mı, geleneksel DIRCM mi) standart hâline getirdiği, ortak operasyonlarda birlikte çalışabilirlik ve olası gelecekteki ortak tedarik fırsatları açısından Türkiye’nin kendi sistemlerini konumlandırma stratejisine de referans noktası oluşturuyor.
Kaynaklar: Naval Today, 12 Kasım 2026; Militäraktuell, 12 Kasım 2026.

