Pentagon’un Silah Kâbusu: Bir Sistemi Sahaya Sürmek Artık Ortalama 12 Yıl

ÖZET: ABD Sayıştayı (GAO), Pentagon’un yeni silahları sahaya sürme süresinin bu yıl ortalama 12 yılı aştığını açıkladı. Kara Kartal hipersonik füzesinin ikinci bataryası 2028 mali yılına kaydı, Arleigh Burke Flight III muhriplerinin ilk 13 gemisi 55 ay geride, füze erken uyarı uydusu Next-Gen OPIR ise en erken Ekim’e ertelendi.

BİR BAKIŞTA

Ne oldu: GAO yıllık silah programları denetim raporu — teslim takvimleri kötüleşiyor
Ortalama: Bir yeteneği sahaya sürmek artık ortalama 12 yılı aşıyor
Kara Kartal (LRHW): 2. batarya FY2027 → FY2028; üretim standartları ‘eksik ve belirsiz’
DDG-51 Flight III: İlk 13 muhrip 55 ay geride (geçen yıl 41 aydı)
M-SHORAD Increment 3: Kritik teknolojiler olgun değil; üretim Q2 FY2028’e
HACM hipersonik füze: Uçuş testleri 7’den 5’e indi, ‘sıfır marj’
Next-Gen OPIR-GEO uydusu: Fırlatma en erken Ekim 2026; maliyet +340 milyon $

Pentagon yıllardır aynı sözü veriyor: yeni silahları askerin eline daha hızlı ulaştırmak. Ancak ABD Sayıştayı’nın (Government Accountability Office) bu hafta yayımladığı yıllık silah programları raporu, tablonun tam tersine döndüğünü ortaya koydu. Bir savunma yeteneğini fikirden sahaya taşımanın ortalama süresi bu yıl 12 yılı geçti. Denetçiler, üstüne üstlük birçok programın gerçek gecikmeleri resmi takvimlerine bile yansıtmadığını, yani sorunun kâğıt üzerinde göründüğünden daha derin olduğunu yazdı.

ABD Deniz Kuvvetleri'nin Arleigh Burke sınıfı muhripleri takvimin gerisinde. — ABD Deniz Kuvvetleri’nin Arleigh Burke sınıfı muhripleri takvimin gerisinde.

Rakamlar Geriye Gidiyor

Raporun en çok konuşulan başlığı, kara konuşlu hipersonik vurucu Kara Kartal (Dark Eagle / LRHW) oldu. Ordunun ikinci ateş bataryası, 2027 mali yılının son çeyreğinden 2028 mali yılına kaydı. GAO’nun tespiti sert: füze üretiminde “eksik, tutarsız ve belirsiz iş standartları” hattı yavaşlatıyor. Aynı program, hipersonik silahların Pentagon için ne kadar öncelikli olduğu düşünülürse, gecikmenin sembolik ağırlığını da taşıyor.

Deniz Kuvvetleri tarafında manzara daha da kötü. Arleigh Burke sınıfının en gelişmiş versiyonu olan DDG-51 Flight III muhriplerinin ilk 13 gemisi, artık takvimin 55 ay — yani dört buçuk yıldan fazla — gerisinde. Bir önceki yıl bu rakam 41 aydı; yani gecikme kapanmıyor, büyüyor. İlk harekât kabiliyetinin (IOC) yaklaşık üç yıl sarktığı belirtiliyor. DDG-1000 üzerindeki Conventional Prompt Strike hipersonik entegrasyonu da dokuz ay geride.

Kısa menzilli hava savunmasında da benzer bir tıkanma var. M-SHORAD Increment 3 programında kritik teknolojilerin hiçbiri tam olgunluğa ulaşmış değil; yüklenici ile program ofisi hazırlık seviyesi üzerinde bile anlaşamadı. Seri üretimin 2028 mali yılının ikinci çeyreğinden önce başlaması beklenmiyor.

Uzay tabanlı füze erken uyarı katmanı da gecikmelerden payını aldı.

Hipersonikten Uzaya: Gecikmenin Haritası

Hava Kuvvetleri’nin HACM hipersonik seyir füzesi, test planını yedi uçuştan beşe düşürdü ve GAO’ya göre programda “fiilen sıfır marj” kaldı — tek bir ciddi test başarısızlığı, beş yıllık hızlı prototipleme takvimini tümüyle raydan çıkarabilir. Uzayda ise füze erken uyarı omurgasının parçası Next-Gen OPIR-GEO uydusu Ocak 2026’da tamamlandı, ancak Uzay Kuvvetleri’nin “kalabalık fırlatma takvimi” nedeniyle yörüngeye en erken Ekim 2026’da çıkabilecek; yazılım karmaşıklığı maliyeti 340 milyon dolar şişirdi.

GAO’nun çözüm önerisi yeni değil ama ısrarlı: programlar ya olgun teknolojiyle başlamalı ya da olgunlaşmamış teknolojileri ayrı bir hatta geliştirmeli. Pentagon bu tavsiyeye katıldığını bildirdi — ki bu, sorunun kabul edildiği ama henüz çözülmediği anlamına geliyor.

Program	Kuvvet	Yeni Durum
Kara Kartal (LRHW) 2. batarya	Kara	FY2027 → FY2028
DDG-51 Flight III (ilk 13 gemi)	Deniz	55 ay geride; IOC ~3 yıl gecikmeli
M-SHORAD Increment 3	Kara	Üretim Q2 FY2028
HACM hipersonik füze	Hava	7 → 5 uçuş testi, sıfır marj
Next-Gen OPIR-GEO uydusu	Uzay	Fırlatma ≥ Ekim 2026; +340M$

Bu tablo, dünyanın en büyük savunma bütçesine sahip ülkesinin bile tedarik hızını yönetmekte zorlandığını gösteriyor. Karşılaştırma yapmaya pek meraklı olmayan bir gözle bakıldığında bile, son yıllarda ihracatını hızla büyüten ve Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “eskiden bir yılda yaptığımızı artık bir haftada yapıyoruz” sözüyle özetlediği Türk savunma sanayisinin seri üretim temposu, bu bağlamda dikkat çekici bir kontrast oluşturuyor.