Ghauri Nedir?
Ghauri (Hatf-V olarak da bilinir), Pakistan tarafından geliştirilen orta menzilli, sıvı yakıtlı balistik füzedir. 12. yüzyıl Afgan hükümdarı Şihabeddin Ghauri’nin adını taşıyan bu füze, 1998 yılında nükleer testlerin hemen öncesinde test edilmiş ve Pakistan’ın stratejik caydırıcılık kapasitesinin önemli bir halkası haline gelmiştir.
Tarihsel Geliştirme Süreci
Ghauri programı, Kuzey Kore’nin Nodong füzesinden yoğun biçimde yararlanılarak geliştirilmiştir. İlk test Nisan 1998’de gerçekleştirilmiş; bu tarih, Pakistan’ın ilan ettiği nükleer kapasitesiyle örtüşmüştür. Hindistan’ın Agni programına paralel olarak yürütülen Ghauri, iki ülke arasındaki füze rekabetinin simgelerinden biri olmuştur.
Teknik Özellikler
- Tür: Orta menzilli sıvı yakıtlı balistik füze (MRBM)
- Üretici: Khan Research Laboratories (KRL), Pakistan
- Uzunluk: ~15,86 metre
- Çap: ~1,32 metre
- Kalkış Ağırlığı: ~15.850 kg
- Savaş Başlığı: ~750–1.000 kg (nükleer veya konvansiyonel)
- Yakıt Türü: Sıvı yakıt (UDMH + kızıl duman nitrik asit)
- Menzil: ~1.500 km (Ghauri-I); ~2.300 km (Ghauri-II)
- Güdüm: İnersiyal seyrüsefer (INS)
- CEP: ~190 metre (tahmini)
Versiyonlar
- Ghauri-I (Hatf-V): Menzil ~1.500 km, temel versiyon.
- Ghauri-II: Artırılmış menzil ~2.300 km, geliştirilmiş savaş başlığı kapasitesi.
Pakistan-Kuzey Kore İlişkisi
Ghauri, Nodong-1 füzesinin teknoloji transferiyle geliştirilmiştir. Bu iş birliği, Pakistan’ın Kuzey Kore’ye nükleer teknoloji aktarması karşılığında füze teknolojisi edindiğine dair iddiaları gündeme getirmiştir. Söz konusu iddialar, küresel nükleer yayılmanın en tartışmalı konularından biri olmaya devam etmektedir.
Stratejik Önemi
Ghauri, Pakistan’ın nükleer üçgeni içinde caydırıcılık kapasitesini artıran köklü bir platform olarak yerini korumaktadır. Sıvı yakıtlı yapısı, hazırlık süresini artırması bakımından bir dezavantaj taşısa da nükleer caydırıcılık bağlamındaki rolü tartışmasızdır. Günümüzde Shaheen serisi gibi katı yakıtlı sistemlere karşın envanterini sürdürmektedir.
